INKOMSTEN GENEREREN

Bovenstaande fotoos zijn om u allen een indruk te geven van de altijd drukke economie, die men kent in Ecuador. We gaan hier eens een aantal ideeen op een rijtje zetten; dit kreeg ik van een van de leden en er zitten al 2 ideeen in over het genereren van inkomsten.

Hoe kunnen we het grotere terrein kopen- de aankoop van een kleiner terrein staat al in een ander blog.

******

FINANCIERING

275.000 gedeeld door 12 jaar aflossing is ongeveer 22.000 gedeeld door 22 gezinnen is 1000 per gezin, is inclusief rente ongeveer 100 euro per maand aan lasten per deelnemend gezin indien dit bedrag door een vereniging geleend zou kunnen worden. Mijn woonlasten zijn hier ... 500 maandelijks, dus lijkt me haalbaar, mijn inkomen is hier immers met 1000 misschien ook het vijfvoudige van ginds. Of denk ik nu te simpel?

Het andere terrein- 32 hect. kost 85.000 dollar ( de euro staat op dit moment 1.60) is 53.125 euro! Dit gedeeld door 15 is 3542 per gezin.

Natuurlijk moeten we in beide gevallen een Stichting of een cooperatie in Nederland oprichten; maar u ziet dat met vereende krachten, een terrein toch gemakkelijk is aan te kopen. Dit voor wat betreft de eerste berekeningen en die gelden natuurlijk voor elk terrein wat je zou willen kopen.

*******

ECODORP

Als we onze ideeen op een rijtje zetten, wordt al snel duidelijk dat deze groep; geen gesloten ecologisch dorp wil en dat lijkt me prima, want ik, als initiatiefneemster heb al eerder geschreven dat gesloten systemen hun eigen moeilijkheden weer kennen. wat willen we....terug naar de natuur...ons eigen privedomein..met de wetenschap dat de groep zich verheugd in onze ontwikkeling en daardoor kennen we een natuurlijke support! We willen dat onze kinderen in vrijheid opgroeien en dat leren wat ze moeten om hun zielewens in vervulling te doen gaan.

******

IDEEEN

Zalven-cremes-pillen

Van de enorme hoeveelheid medicinale planten kunnen we ons eigen merk...EL SER... ( ik zeg hier EL-SER, omdat ik die naam heb geregistreerd) cremes, zalven en pillen maken. De fabricage is geen enkel probleem; ik heb de toegang tot een laboratorium dat zonder toevoeging van chemische middelen..de houdbaarheid kan garanderen. Onze kontakten in nederland en Duitsland kunnen een vaste afzetmarkt garanderen. Ook is er een nationale markt voor deze dingen. Ik heb contacten met een paar grotere ondernemers hier in Ecuador. Ook hebben we heel gemakkelijk toegang tot de vele, vrijwel ontelbare markten in heel ecuador. ook kunnen we een plek maken waarop de mensen naar ons toe komen en hun producten kopen.

kunst-workshops-open atelier

We hebben vast en zeker vele kunstenaars in ons groepje. Een ervan een beeldend kunstenaar kwam met dit idee. Atelier open stellen en/of cursussen geven. Aan studenten en toeristen. Ik zie dat we een aantal ateliers maken; niet bij onze huizen, waar we rust willen en privacy, en dat we met een aantal scholen gaan praten om les te geven aan de studenten. Vrijwel elke school heeft een paar uur voor kunstzinnige uitingen. En iedereen is geinteresseerd in kunstenaars uit het buitenland..( het gras is altijd groener....) . In een vrouwelijke economie doet kunst het goed. De betere kunstenaars, met papieren van de kunstacademie- kunnen vrij gemakkelijk werk vinden op een van de vele Universiteiten. Ik heb met vele buitenlanders gesproken die hier een baan aan de Universiteit hebben. Ook kunnen we alle bijartikelen gaan verkopen-zoals ecologische verf--stenen ( hakken) ceramiek- lijsten etc.

******

Spiritueel toerisme

Een toerisme wat de bedoeling heeft--te worden wie je bedoeld was om te zijn-! het zijn reizen vanaf 3 maanden; waarin mensen hun eigen Shamaan krijgen toegewezen en zich kunnen inschrijven voor het werk binnen een bepaalde Comunidad. De Indinanen gemeenschappen zijn hier reuze enthousiast over.En ik heb zo´n 60 gemeenschappen die zich bereid hebben verklaard, de toeristen (tegen betaling) te ontvangen. De toeristen werken dan mee op het land. Na afloop ontvangt men een fraaie (spreekstok) vervaardigd door een groep vrouwen in de PASTAZA. Zo kan men groeien tot een bepaald soort meesterschap. Ook zijn er bepaalde reizen voor managers. ( daar kom ik later op terug.) We kunnen ons bedenken dat de groepen toeristen, steeds aanlanden in ons hotelletje, waar ze kennismaken met hun Shamaan, waar ze behandeld kunnen worden, gemasseerd etc. en waarschijnlijk onze cremes etc. gaan kopen. Op het einde van hun reis komen ze ter evaluatie dan weer in ons hotel. het hotel kan, min of meer buiten het dorp geplaatst worden, zodat het onze privacy niet stoort.

*******

Cursussen voor managers

Sinds kort is Ecuador in de ban van vele internationale Goeroes en het is een heuse nationale markt aan het worden. Ik heb een aantal cursussen op de plank liggen: spiritueel management en ken een aantal grotere namen die graag hier naartoe komen. te samen met onze eigen ideeen- zouden we een soort spirituele managements school kunnen opzetten. Immers Nijenrode- het instituut van aanzien- is sinds kort bezig met een nieuwe opleiding---Spiritueel management. De energie en de prachtige natuurlijke omgeving doen de rest. Dus dit heeft een zowel nationale als internationale markt.

*******

natuurlijke medicijnen.

Ik heb al met aardig wat studenten medicijnen in nederland gesproken en allemaal zouden ze een aanvulling met natuurlijke medicijnen willen. Een jaar naar verschillende gemeenschappen sturen, steeds door ons gecoached, kan een geweldige inkomstenbron zijn.

*******

Ziekte en gezondheid.

We zouden een verblijf aan Ecuador kunnen aanbieden als onderdeel van een reintegratie pakket. Onze ideeen en de natuurlijke medicijnen kunnen een geheel nieuwe push aan deze immens grote markt geven. Immers men kan ook een, door de overheid betaalde psoriasisreis naar Zwitserland maken. Dus waarom niet naar Ecuador.

*******

STEVIA

Ik heb 2 kleine moederplantages van de Stevia. Sinds kort is de plant ook in Ecuador geintroduceerd als zoetstof (zonder calorien en geschilt voor diabetici) De stevia heeft naast deze eigenschappen ook een groot aantal helende eigenschappen. Ik maak er een soort honing van en kan het makkelijk verkopen...ook de plantjes kan ik makkelijk kwijt. De stevia in vruchtensappen zou ik kunnen bottelen en verkopen.

****

Opleidingen en Universiteit

Heel kleinschalig zouden we kunnen beginnen met opleidingen als --nieuw leiderschap-spiritueel management- kwantum fysica...etc. Ik heb een volledig uitgewerkt plan op de plank liggen. En de snelst groeiende markt is de spirituele markt. 400% per jaar!!!

******

Gezamenlijk ondernemen.

Ik heb geen bijzondere behoefte om te zeggen ...de Stevia is van mij...ook het deel spiritueel toerisme en het deel Universiteit. Mijn grootste liefde zou zijn: alles gezamenlijk in een pot!!! De pot zou onze reizen naar familie in nederland kunnen financieren...misschien aankopen van andere stukken land...de Universiteit neerzetten...eten en leven. Dat zou dan een heel andere filosofie van een ecologisch , gesloten dorp zijn. Ik heb niet speciaal de behoefte om arm en spiritueel te zijn. Ik wil mij gemakkelijk kunnen bewegen en de wet van de atractie zorgt voor de rest.

WAT EEN DANKBAARHEID

De eigenaar van het huis waar ik mag wonen; heeft jaren geleden een Eucalyptusbos aangelegd ( foto 1) en we vinden het een energetische plek. Totdat we erachter komen dat, de hoogte (inmiddels geloof ik 25 meter) de zon tegenhoud en de Eucalyptus, alle water uit de grond trekt. Het moet dus gekapt worden. Maar goed, nog even een kijkje in het bos, waar Blue graag doorheen banjert. Foto 2 is mijn buitenzit...Ik schrijf daar vaak en zit dan te kijken naar de kolibries die uit mijn zoetwaterbakje komen drinken. Er zijn meer dan 167 soorten kolibries in Ecuador en ze verbruiken 14.000 kalorien per dag! Dus ze hebben heel wat bloemen nodig. Herman de kanarie is steeds weer meegereisd en zingt vaak zijn hoogste lied-. ooit heb ik hem meegenomen naar Quito- de drukke hoofdstad van Ecuador- hij heeft 4 maanden lang zijn bek niet opengedaan en de eerste dag dat hij hier in het groen zat...zong hij zijn prachtigste lied.

********

God

Ik dank voor mijn overvloed,

ik dank voor de mensen die ik ken en

die met liefde in het leven staan. Ik dan voor mijn dieren

die mij elke dag zoveel geven en ik dank voor deze tuin in wording.

Ik dank voor de mogelijkheid die ik hier heb gekregen en heb aangepakt;

Om te worden wie ik bedoeld was om te zijn.

**********

We hebben zo´n 2500 vierkante meter grond rondom het huis en ik ben bezig met het bijschaven van dit kunstwerk. Misschien niet helemaal een ecologische gedachte...dat alles wat opkomt gebruikt kan worden en dat de aarde zelf wel weet wat goed voor haar is.....Op foto 3 ziet u de banaan. Hij stond op een plek waar hij niet groeide en gaf een miezerige aanblik. Ik plantte hem op een andere plaats en sprak elke dag tegen hem....hij is nu alweer 2 m

eter hoger dan op de foto. Zijn enorme bladeren werken als een soort paraplu voor de planten die wat meer schaduw nodig hebben. Ik heb er nu een waterbak voor de vogels neergezet en...ja hoor...mooi van de hete zon..komen ze tegen de avond drinken.

***********

De tuin, lijkt op een van mijn schilderijen:

hier op de video te zien.

Ecuador is geloof ik wel het mooiste land ter wereld... vooral vanwege haar biodiversiteit. Ik kan in 2 uur vanuit Quito in een volledig ander klimaat zitten. En zelfs een half uur rijden vanaf Quito, in de krater Pululuahua... heb ik een subtropisch klimaat. Ook dit kunnen we trouwens kopen ( daarover later meer). In de regentijd hoost het daar nooit...de regen valt zachtjes naar beneden en er komt nooit-wind. Ik ben er een aantal keren geweest en ik was ook direckt verliefd op deze plek. Maar ik ben geloof ik verliefd op heel Ecuador. Ook een hacienda bij Santo Domingo...te koop...en ik bezocht het...tientallen soorten vlinders..blauw...groen..geel en rood, vlogen om mijn hoofd. Het kan gewoon niet waar zijn...deze unieke pracht.

********

Ik heb zelf.. zo´n 15 medicinale planten in de tuin...maar er zijn er honderden in heel ecuador. En ik hoorde dat kort geleden de Nederlandse Ambassade de financierder is geweest van een 24-tal video's die gaan over de verschillende Indianenstammen met hun verschillende tradities en helingsrituelen met medicinale planten. Ik hoop dat ze worden vrijgegeven in de gewone verkoop...dan kan ik ze hier plaatsen.

*********

Een echte traditie is het maken van vruchtensappen. Mijn sapmachine is het meest gebruikte instrument van de keuken. jaren geleden...in nederland, besloot ik al, geen keukenmachines meer aan te schaffen. Eigenlijk kan alles met de hand. De sapmachine heb ik hier echter nodig. Ik maak zelf zo´n 2 a 3 liter sap per dag. Meestal Ananas met citroen en gezoet met Stevia of boomtomaten ( die wij geloof ik niet kennen) met citroen en Stevia. Maar we kunnen elke soort vruchten gebruiken en daar ook weer de medicinale planten aan toevoegen die we nodig hebben. Nooit teveel, want ook hier kan een overdosis je zieker maken dan je bent. Op de vele markten worden de vruchtensappen gemaakt en voor 1 dollar kunt u genieten van een vruchtensap met een geklutst eitje ( van het land, dat zijn kleine groene eitjes), met een medicinale toevoeging.

********

De tuin, mijn tuin, uw tuin...het verhaal zal niet stoppen. Ik doe mijn deel, in mijn tijd op deze aarde en een ander doet weer haar/zijn deel. Zo wordt het een prachtig schilderij, met meerdere kleuren en geuren en soms een dissonant..die de aandacht trekt.

ANGST...

Nelson Mandela

Onze grootste angst is niet dat wij onvolmaakt zijn.
Onze grootste angst is dat wij mateloos krachtig zijn.
Het is het licht, niet onze schaduw, die ons het meest beangstigt.
We vragen onszelf: wie ben ik om briljant te zijn, prachtig, talentvol, fantastisch?

Maar wie ben jij om dat niet te zijn? Jij bent een kind van God.
Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst.Er is niets verlichts aan je klein te maken opdat andere mensen zich bij jou niet onzeker zullen voelen.
Wij zijn allemaal bedoeld om te stralen als kinderen.

Wij zijn geboren om de glorie van God die in ons is, te openbaren.
Die is niet alleen maar in sommigen van ons; die is in iedereen!
En als wij ons licht laten stralen, geven we onbewust andere

mensentoestemming om hetzelfde te doen.
Als wij van onze angst bevrijd zijn, bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen.

Zo nu en dan pak ik de kwasten- Rolling Stones of Berlioz met enig volume en dan ontstaat er iets. Ik ben gewend om soms maandenlang te schaven en te veranderen. Dit was eigenlijk in een keer af. Het ben ik...met mijn demoon. De demoon is onlosmakelijk verbonden met mij...het is mijn passie...en het is mijn licht. Het is mijn moed en het is mijn konstante worsteling met transformatie..met dood...met leven.

De woorden van Nelson Mandela heb ik lang geleden in mijn hart gesloten en ik heb ernaar geleefd. En lang geleden schreef ik dit verhaal.

Transformatie

Met haar door de zon gebruinde, rimpelige hand streelde ze de oude tafel. Vlak voor haar dood had ze hem hier naartoe gesleept. Ze had er maandenlang aan gewerkt- geschuurd, geschaafd, gedroogd en opgewreven. Al haar liefde had ze aan de tafel gegeven en met haar laatste krachten had ze hem hier nu naartoe gesleept. Onder het rieten afdakje stond hij nu te glimmen.

Genietend van haar laatste manifestatie- genietend van dat wat alleen op aarde mogelijk was, genietend van het aardse, ging ze op de grond zitten en groef ze voor de allerlaatste keer met haar handen in de aarde. Zo was ze gestorven.

*************** **************** **************** ***************** ****

Ze ademde diep in en genoot van de ruimte die ze om zich heen ervaarde. Ze had het gedaan---de aarde die ze zag, de hut, haar tafel- ze waren nog precies zoals ze ze had achtergelaten. Haar liefde voor deze planeet, voor de mens, voor het lijfelijke en voor het manifesteren, hadden haar uit de dood doen oprijzen.

Ze had geweten dat ze zou sterven, herinnerde ze zich. De pijn in haar lijf was soms ondraaglijk geworden en ze was...zonder al te veel te zeggen ...vertrokken. Ze had een persoon in vertrouwen genomen, iemand die niet te dichtbij stond en die, als zij erop zou staan, geen reddende acties zou ondernemen. Althans daar wilde ze nog wel op vertrouwen.

Ze had haar vogels en de hond aan de señora gegeven en een half jaar huur gestort...en..was vertrokken. Een rugzak met wat ondergoed en gemakkelijk zittende kleding en verder niets. Ze moest aan een goede vriend denken, die haar vertelde altijd zo licht mogelijk te reizen.

Bang was ze niet. waarom zou ze...ze zou niet meer terugkeren. Ze zou al het gedoe laten voor wat het was.

*******

Ergens was ze aangekomen. Het ongerepte stuk land met die paar grote bomen en dat kleine huisje, hadden meteen haar liefde. In het huis bevonden zich een bed met een nog goed matras ,een tafeltje en een paar stoelen. Onder het rieten afdakje zou ze kunnen schuilen voor de zon of voor de regen. Het was perfect geschikt. In de wijde omtrek was geen levende ziel te ontdekken. Ze kocht voorraad voor een half jaar in het dichtstbij gelegen dorp en betaalde iemand die haar weer terugbracht. De vele flessen water bleek ze uiteindelijk niet eens nodig te hebben, want ze vond een waterput met schoon, helder water.

Ze genoot, ondanks de steeds heviger wordende pijnen, van de ruimte, van het alleen zijn, van het buiten en...daar vond ze ook de tafel. Ze was meteen verliefd op dit grote, oude gevaarte. De tafel was nat en verweerd...en evenals zij, bijna aan zijn eind. Ze sleepte hem met al haar kracht de hut in, zodat hij bij het vuur kon drogen. S´nachts hoorde ze hem kraken. Vol liefde, voor het oude gevaarte , zouze wachten tot hij droog was.

terwijl het natte, bijna verweerde hout droogde, bleek het over een ongekende veerkracht te beschikken. Misschien wel dankzij het feit dat er iemand aandacht aan hem besteedde. En het leek of hij hernieuwde belangstelling kreeg voor het leven.

Het leek alsof de tafel heelde.

De roestige spijkers en de natuurlijke gom...weken..en na droging zag de tafel er werkelijk verschrikkelijk uit. Ze moest zich het verhaal van het stoffen konijntje herinneren.

Doet het pijn?, vroeg het konijn

aan het stoffen ezeltje.

Tjaa...zei het stoffen ezeltje en

wreef langs zijn kale snuit. Het doet pijn!!

Tegen de tijd dat je helemaal BENT, zijn

je oren eraf gewreven en je neus hangt scheef van

de knuffels en je bent helemaal kaal.

Maar dat geeft niets, want het is wel heel FIJN.

Ohhh, zei het Konijn.

*******

Ze had gedurende het hele proces van heling, de tafel goed in de gaten gehouden. Soms wat verder van het vuur en soms wat dichterbij. Wat een zorg voor een tafel. De liefde, aandacht en zorg voor de tafel hadden haar natuurlijk ook wat gegeven....KRACHT. Wekenlang had ze gecshuurd en geschaafd en ten slotte gewreven. Haar laatste blik bonen maakte haar misselijk. Ze wreef met haar handen over haar gezicht. Haar handen herinnerden haar eraan ..hoe ze eruit zag. Hoe ze voelde van binnen.

De geluiden van de vogels, voordat de avond in ging vallen, waren telkens weer een feest. Haar vertrouwde, eigen gemurmel, leek het drukke bos gerust te stellen....ze was er nog.

Nee, ze was nog niet zo oud; maar ze had vele levens geleefd...ze murmelde haar klanken. De vogels leken te gaan slapen en weldra zouden de eerste vleermuizen uitvliegen. Ze had vreselijke pijn en eigenlijk was het nu wel genoeg geweest. En toch kon ze nog geen afscheid nemen....de tafel was nog niet af. En ze wist niet hoe lang ze nog nodig zou hebben. jaren geleden had ze het maken van een plan opgegeven en was daarme het besef van tijd verloren.

************

Ze stond dus elke morgen weer op...er moest nog iets gedaan worden. Alleen al die gedachte hield haar op de been. Elke keer leek er weer een morgen te zijn. Wachten..wachten...wachten totdat de tafel droog zou zijn. Ze nam het zoals het kwam...de tafel scheen geen echte haast te hebben. Het leek soms alsof de tafel leefde . En toch was er ooit een boom gekapt en was er geacht totdat het hout niet meer werkte.mensenhanden hadden de tafel gemaakt en vrouwenhanden zorgden nu voor de heleing en het weer op orde brengen.

Nee, het was niet zo..dat het werken aan de tafel..de zorg en liefde, haar eigen lijf zou helen. De romamtiek zit hem in het weten dat je doodgaat en dan het geven van al je liefde en zorg aan een tafel. Het drogen van de tafel verschafte haar de tijd die nodig was om te sterven. het afscheid nemen van de aarde, de mensen en alles en iedereen die ze lief had...viel haar zwaar. Ze scheen te moeten sterven om te helen...

Even voelde ze haar tekortkomingen - de onmogelijkheid---domheid en onbewustheid te vergeven- een golf van misselijkheid overviel haar.

Buiten was het stil, elke avond die angsaanjagende stilte, vlak voordat het geritsel van de nachtdieren je aandacht trok. Al scharrelend, voelde ze dat haar sterven een verhaal van kracht was. Ze had niet in een ziekenhuisbed, met alle geliefden om zich heen willen sterven. Het ach en wee...horen. natuurlijk had ze weer de anderen de zorg voor haar afgenomen. Maar het was haar leven en haar leuzen.

*************

Met een ongekende kracht; de meesten die zo ziek waren als zij, lagen nog slechts in bed, schaafde ze de tafel. niet teveel- het was alsof ze hem pijn zou kunnen doen en het was dan ook een nauwkeurig werkje. Net genoeg om de dode cellen te verwijderen. Ze had inmiddels een relatie opgebouwd met de tafel. Vreemd het was toch gewoon ...een ding. De tafel gaf haar wat ze nodig had. Tijd en iets om voor te zorgen. Nee niet de zorg die je zo vaak ziet...om klein te willen houden. Zorg...om iets mooier te laten zijn.

Ze had ook tijd nodig, tijd om haar tranen te huilen. De tafel scheen haar tranen te absorberen in zijn nieuwe huid die tevoorschijn was gekomen. Als ze met lange uithalen...bijna schreeuwde...leek de tafel het geluid op te vangen, te koesteren en te wiegen...om dan los te laten.

Empty shell..people. waren mensen die iets vreselijks hadden meegemaakt en vanaf dat moment hadden besloten om nooit meer...te leven. Alles liet ze onverschillig. Ze had er zovelen gezien en weigerde absoluut om onverschillig te worden, ook al zou dat haar dood betekenen. En hier bij dit huisje had ze deze tafel gevonden. De tafel had ook een vlies gehad, evenals de onverschilligen. De vochtigheid had hem een grijzige waas gegeven en nu, na al haar geschaaf en geschuur, was zijn prachtige kernglans naar boven gekomen.

daar had ze altijd zo van genoten, wanneer dat gebeurde bij mensen.

**********

Voor haar een ander, had een goede vriend gezegd. En zo was het...er waren zovele boodschappers, meesters, transformers etc. nu op de aarde. eentje zouden ze niet missen. Soms was de pijn zo overweldigend dat ze moest gaan zitten. Nu de tafel buitenstond, leek die haar nog meer te troosten, ze was immers zo graag buiten. Het rieten stoeltje kraakte onder haar, nog maar weinige gewicht en ze genoor van het vertrouwde geluid. Ze viel in een korte-transslaap en dat gebeurde vaker op de dag. In de trans voelde ze geen pijn.

Allemaal ogen..ze draaiden om haar heen. Serieus en liefdevol kijkende ogen. Nee, ze had er niet voor gekozen in dat grijze middenstuk te leven. Ze wilde voelen, ze wilde weten...niet onzichtbaar zijn....zelfs niet hier...ze schreeuwde. Ze had zichzelf niet kunnen vergeven...ze voelde zich schuldig aan de wereld..schuldig aan het ..gedoe.. Ze had niet voldoende kunnen doen. Ontschuldiging.

THUISKOMEN

Een plek om te wonen.

Deze fotoos werden opgestuurd door een groepslid en laat eigenlijk een supersnelle constructie zien. In Ecuador hebben we de caña cadua. dat is een soort bamboe- stengels van zo´n 8 tot 10 meter lengte. Ze zijn goedkoop en de mensen gebuiken ze om stallen en afrasteringen mee te maken. Je kunt er...zoals in bovenstaande fotoos duidelijk wordt, heel makkelijk je huis van bouwen. En ik vind het een dot van een huis. Ik zou u graag willen uitnodigen om uw eigen ontwerpen aan mij op te sturen. Via dit blog kunnen de andere dan geinspireerd raken.

A human being is a part of a whole, called by us...universe, a part limited in time and space.

He experiences himself, his thoughts and feelings as something separated from the rest...

a kind of optical delusion of his consiousness. This delusion is a kind of prison for us,

restricting us to our personal desires and to affection for a few persons nearest to us.

our task must be to free ourselves from this prison by widening our circle of compasion

to embrace all living creatures and the whole of nature in its beauty.

Albert Einstein

De illusie

Ja..Volgens mij is het bovenstaande de enige reden waarop de dingen die we gezamenlijk zouden willen...( ergens is er een stemmetje binnenin...dat ons daaraan herinnert)...mislukken. We zijn geen groepsmensen...ik ben toch anders..niemand begrijpt wat ik bedoel.

Ik heb jarenlang gewerkt met zogenaamde zieke mensen;

schizofrenen, Borderliners, meervoudige persoonlijkheden.

We hadden ze in een doosje gedaan- zij waren gek

en wij waren normaal. Dat was wel zo gemakkelijk;

Oh..wonder...om te beseffen..dat ik alles was..

De zot op de berg

Datgene wat mij scheidt van u en u van mij, zijn mijn gedachten. Mijn ego, wil uniek zijn...het verschil maken...een medaille...een standbeeld, zodat mijn naam voor altijd in de geschiedenisboekjes wordt vermeld. Er is niets mis met mijn ego...behalve wanneer ik het de belangrijkste rol geef. Dat zie ik in het zogenaamde rijke Westen-gestuurd door de linkerhersenhelft. Ja..ik heb mijn ego nodig om iets neer te zetten. Om mijn dromen..neer te zetten. Ik hou van mijn ego en ik hou van mijn dromen. Mijn ego moet gestuurd worden door mijn dromen--en niet andersom!

Daar gaat het vaak dan verkeerd...het ego krijgt de belangrijkste rol toegedeeld en slaat op hol. Dat zien we overal om ons heen. We voelen ons afgescheiden en uniek...en als we dat gevoel krijgen..dan moeten we eens even stoppen en gaan zitten en met ons ego praten......

We hebben het zo geleerd op de scholen...we hebben konstante voorbeelden van grote namen en voelen ons steeds maar weer inferieur aan hen. Onze droom...stiekum ,net zo groot worden, en daar lijken we ons hele leven mee bezig.

Jaren geleden, had ik wekelijkse bijeenkomsten met jonge vrouwen

van 16 tm 21 jaar. het waren spirituele lessen en de energie die

aanwezig was, was ongelooflijk. We bespraken wereld problemen-

althans dat was de insteek. Ik wilde graag dat ze verder keken

dan de 4 vingers die ik ophield ( film Patch Adams). We bespraken

het probleem van de plasticberg- hoe konden wij dit opruimen.

Door in het probleem te blijven zitten, kon niemand een oplossing

vinden. Toen zette ik muziek op...de geluiden van Mahler vulden

de ruimte. Een jonge vrouw stond op en zei....snel en zonder dat ze twijfelde

Je kunt het plastic gemakkelijk vernietigen door hoog ultrasonic geluid.

Nu jaren en jaren later- kom ik deze uitspraken tegen bij vele spirituele

meesters, die boeken schrijven.

Was zij een spirituele meester? Of zijn we dat allemaal, als we de

illusie van gescheidenheid loslaten?

Spirituele meesters

Onbewust willen we niet afgescheiden zijn en zoeken we ´gelijkgestemden´, zo zijn we volgers van verschillende religieuze stromingen en de laatste jaren zijn we volgers van verschillende ´spirituele meesters´. Bewust of onbewust willen we ergens bij horen en....elke groep maakt weer haar eigen wetten en regels zodat we weer lekker afgescheiden zijn van de rest. Zo lopen we rond in onze eigen gevangenis. We zijn Boedhisten, ecologisten, wetenschappers, therapeuten, ondernemers,......Wie is dat?

Is dat niet ons ego? Ons ego dat we de belangrijkste plek in ons leven hebben gegeven? En als het ons streven is...egoloos te zijn...(wat ik bij velen van u heb gehoord) waarom heb ik dan die wetten en regels nodig??

Vele zogenaamde spirituele meesters zijn in de valkuil gevallen van de zogenaamde ´volgers´, Het zijn de volgers die door hun adoratie...de meester op een troon zetten en sommige meesters- vallen in die valkuil.

OSHO

Liet de belachelijkheid van dit alles zien..door zijn sinyashas

hun hele inkomen te laten betalen zodat hij elke dag in een andere

kleur cadillac, zijn volgelingen kon toezwaaien. Hij durfde het aan

u de belachelijkheid van adoratie te laten inzien en maakte

er een grap van.

Osho was niet de enige....eeuwen geleden deed jezus een zelfde oproep:

IK BEN DE WEG IK BEN HET LEVEN

VOLG MIJ.

Jezus was niet zo´n humoristische vogel als Osho.

wordt vervolgd...

Je eigen ecodorp in Ecuador

Een ecologisch paradijs in Ecuador.

Bovenstaande fotoos zijn 4 fotoos van een bepaald terrein wat we kunnen

aanschaffen. De ligging- Santo Domingo de los Colorados- kustgebied van Ecuador. Dat wil zeggen dat er een vrijwel constante temperatuur is van 22 graden. Dit is het gebied van Ecuador waar de vele soorten fruit groeien en natuurlijk palmen met hun vruchten waarvan palmolie wordt gemaakt. Elke stok in de grond krijgt hier ogenblikkelijk bladeren.

Het terrein is 32 hectare groot en heeft 11 hectare om te bouwen. dat wil zeggen, hier kunnen we huizen neerzetten, een schooltje en een eventuele gezamenlijk eetplek. Misschien ook een klein hotelletje voor toeristen. Het bos, is een bos wat nog nooit is aangeraakt door mensenhanden en de politiek in Ecuador zegt dat we het zo moeten laten. We mogen er wel een boshut in zetten en wat ecologisch opruimwerk doen, al was het alleen maar om te kunnen lopen. Over het land stroomt een rivier, waar we in kunnen badderen en spetteren. Dit is natuurlijk veel leuker voor de kinderen dan een aangelegd zwembad in iedere tuin....maar misschien moeten we toch een groot zwembad aanleggen op het vlakkere stuk; zodat ik mijn baantjes kan trekken en u natuurlijk ook.

De waterval zou mij over de streep trekken moet ik zeggen...u misschien ook. De kosten van het terrein: 85.000$ en nu met de dure euro komt dat op zo´n 55.000 euro.

Natuurlijk komen de huizen er nog bij en ik schat dat we hier in Ecuador een volledig ecologisch huis kunnen laten bouwen voor 10.000$ natuurlijk kunnen we het ook allemaal zelf doen.

Ik heb vele verhalen gehoord over eco groepen en ik wil hier daarom ook mijn persoonlijke visie en missie neerschrijven.

Missie

Er vanuit gaan dat we allemaal onderdeel zijn van een geheel - en dat we ons verheugen in de ontwikkeling van de ander. Alles mag naast elkaar bestaan en zal aanvullend op mijn wezen werken.

De avond waarop iedereen het eens is...

is een verloren avond

Albert Einstein.

Worden wie we bedoeld waren om te zijn, de ander daarin te ondersteunen en mee te helpen het allerbeste en grootste van onszelf neer te zetten, tijdens onze periode op deze prachtige planeet. Ik geloof dat het najagen van consensus, vele initiatieven heeft gedood. Het dood alle creativiteit en er vallen altijd slachtoffers.

Visie

Ik zie hier een prachtig klein dorp rijzen...ik zie verschillende prachtige kunstige ontwerpen van huizen, die een zijn met het landschap. We kunnen volledig leven van de opbrengst van het land. Er zijn al initiatieve om cremes te maken van de medicinale planten die hier in overvloed groeien. Het toerisme kan een gezamenlijke bron van inkomsten zijn, als we dat willen. Ik zie een school, waarin we onderwijzen...al dat gene waarnaar wordt gevraagd. Ik zie dat we samen met de kinderen op zoek gaan naar wat hun ziel ter vervulling zoekt en ik zie dat we daarin ondersteunen. Ook zijn we de inspirators van onze medebewoners en de kinderen. Er is niets zo saai, als een kind laten uitzoeken wat hij/zij zou kunnen doen. Er ligt een wereld aan voorbeelden en ideeen.

Als wij dansen...als we het durven...dan dansen onze kinderen mee.

Ik nodig u allen uit om om in deze groep te stappen. We hebben inmiddels 5 geinteresseerde gezinnen en er kunnen er nog 15 bijkomen (volgens mij) . Dat zou zo´n 3600 euro per gezin betekenen om dit stuk land te kopen.

nb. Er zijn vele terreinen te koop in Ecuador en ik wil graag het zoekwerk voor welke groep dan ook doen.

In Nederland vanaf 1 november: tel. ( mijn zus) 06-17161656

mailen kan ook: jpoorter@andinanet.net

U kunt ook gewoon mijn blog volgen..

ECUADOR..EEN GROOT PARADIJS

Ecuador kent vele paradijslijke stukjes grond. Zo zijn er heet water bronnen met een medicinale werking...bergen ... het Amazonegebied en stranden waar geen mens komt en het mooie is..Nog vrijwel alles is te koop.

Het vorige blok werd ineens afgesloten...ik kon er zelf niet meer in en de pc sloeg op tilt. Maar het heeft mij wel tot denken aangezet. Ik wil dus geen 15 jaar overleggen met een groep. We doen het of we doen het niet. En daarbij hoeven we geen copie te worden van een al bestaand dorp.

Deze foto is van hetzelfde stuk land...de 32 hect. Ik zou er naartoe moeten en meer fotoos nemen. Ten slotte kan niet iedereen hier naartoe komen.

Ik ben vanaf 1 november in Nederland en verblijf dan bij mijn zus in Delden. Een eerste bijeenkomst met de groep zou dan natuurlijk een optie zijn. Mijn telefoonnummer in nederland is dat van mijn zus... 06-17161656

Bel gerust om een afspraak te maken. Ik wil natuurlijk het liefst elke dag aan het blog werken, maar mijn zus heeft geen pc en geen internet. Dus het wordt even zoeken waar ik terecht kan in Nederland.

Verder zal ik dit blog gebruiken om een aantal van mijn ideeen te spuien. Met name mijn idee over een spirituele Universiteit...wil ik hier graag kwijt en waarschijnlijk zijn er mensen die de financiering hiervoor kunnen vinden. Het moet hier worden neergezet...ik had u nog niets gezegd over de bijzondere energie die hier op de equinox heerst. We kunnen ongelooflijke dingen doen met die energie. Harry Potter is er niets bij, zal ik maar zeggen.

Ook de kwantum fysica heeft mijn grote liefde.... Fritjof Kapra en vele anderen die inmiddels tot hetzelfde besef zijn gekomen. Dr. Erwin laszlo schreef het chaospunt ( een aanrader) , de boeken van Charles Handy ( de Olifant en de vlo) gaat precies over de economie die wij in Ecuador hebben. Danah Zohar...spiritueel management en spirituele waarde ( zijn een must voor nieuwe denkers). Ik wil het hebben over Indigo en Cristal kinderen...maar ook de oudere Indigo mensen, zoals ik...altijd een revolutionair.

Ik wil het over zoveel hebben...over de inentingen die bijvoorbeeld nu verplicht zijn...de nieuwe griep.

Ik wil u vertellen dat er elke 3 seconden op deze wereld een kind sterft en elke 10 minuten wordt er een vrouw verkracht en dat gaat al een hele tijd zo. de farmaceutische industrien hebben de afgelopen jaren veel terrein verloren omdat we eindelijk wakker zijn geworden en meer een natuurlijke aanpak willen. Nu worden we (tegen onze wil) ingeent met een smerig chemisch goedje. Landen over de gehele wereld steken zich in de schulden om deze farmaceutische mafia van nieuwe inkomsten te voorzien.

bezint eer ge begint...

wordt vervolgd.....