EEN BLOG EN EEN BOEK

Besloten om het boek..niet verder op mijn blog neer te zetten. Waarom? Omdat van achteren naar voren scrollen...niet de manier schijnt om een boek te lezen. Voor hen die geinteresseerd zijn in verder lezen....neem even contact op via de mail en ik deel het hoofdstuk met je...

Ben net het boek aan het lezen...voetsporen in de Andes..van Dervla Murphy. Aangezien ik net weer een week in nederland ben...een boek wat heimwee ( voor het eerst heimwee) aanwakkert. Mooie beelden- en soms wat gekunsteld taalgebruik- maar ik zie zo de eigenwijze ezels en de prachtige bergen weer voor me.

Al weer stond ik met mijn koffers (2) op een vliegveld...Schiphol dit keer. Een werkelijk enorme reis...eindeloos lang op 4 vliegvelden wachten en zitten en hangen. Met de hulp van een vriend...alles in de trein naar het station waar zijn auto stond. Slechts een paar dagen bij hem thuis en een gelukstreffer...een huis...voorhuis van een boerderij. Werkelijk prachtig. Mensen ontmoet...aardige mensen...en natuurlijk ook hier weer op de kop in de tuin. Voelde de oude ziel van de moeder ( die inmiddels al lang overleden is) en zocht haar 1ste tuinplan op. Dat geeft rust...op alle fronten.

Terug...waarom? Ik weet het (nog) niet..was hetzelfde intuitieve gevoel wat ik 5 jaar geleden had....je gaat nu...en ik stap op..gehoor gevend aan de sterke druk. Dit keer anders..ik nam afscheid van alles wat me lief was. Het Indianenschilderij...2 bij 2.5 knipte ik uit het frame en deed het onderin de tas. Het hangt nu gestreken aan de waslijn. De grote zware meubelen moeten eruit en plaats maken voor wat lichtere....het komt allemaal wel. Opeens kreeg ik trek in appelstroop en pindakaas...met dik roomboter. Heerlijk.

Hier in deze prachtige landelijke omgeving komen de ideeen op papier:

schrijven - in de tuinen- lezingen ( er liggen uitnodigingen) - les geven om met de wet van de aantrekkingskracht aan de slag te kunnen- een innovatief, creatief centrum.

Ik loop met de eigenaar- langs de vele schuurtjes die hij op het land heeft.. Een ervan wordt het leslokaal. De buizerd vloog vanochtend heel vroeg al uit...haar jongend verbaasd achterlatend op de tak.. Ik ga maar eens een stukje fietsen.

van appels en peren

.....Van appels en peren gaat over liefde...leven alsof het je laatste dag kan zijn..over bezieling..over met je handen en je voeten stevig in moeder aarde...Het gaat over verlies en over winst. Over een leven vol energie en kracht , het gaat over vermeende zekerheden en vasthouden aan wat we schijnen te hebben...het gaat over kleinzieligheid en de grootsheid van een gebaar....het gaat steeds weer over vrijheid ( kan ik morgen in Afrika zitten?) en het gaat over u en mij.....we zijn levenskunstenaars. We zijn geacht te creeeren en vaak is het enige wat we willen...vasthouden aan wat we hebben. Ach... dat eeuwige vasthouden. Ik heb altijd willen ( moeten ) denken..dat ik morgen in Afrika kan zitten..alles achterlatend en gewoon gaan. Nieuwe creatieve ideeen opdoen...nieuwe mensen leren kennen..nieuw land ontdekken...en tegelijkertijd mijn werk doen. Dat altijd weer schijnt te zijn..mensen op hun poten te zetten...ze te vertellen dat ze heel wat meer zijn dan dat ze gedacht hadden. Mensen te laten ontwaken. En voordat ik het weet heb ik een hond gekocht of dan heb ik een kind.... en dan (moet) ik gaan met diezelfde bagage...van een verleden van die zoon en die hond......

Ik laat ze achter in de wetenschap dat er goed voor ze wordt gezorgd. Slechte moeder ..hoor ik u zeggen. Ik laat ook dat achter me..uw woorden en uw oordelen en ga op pad. En daar kom ik een plant tegen en weer volgt mij een hond en weer volgt mij een kind en ik loop dan toch maar weer door. Met hond en kind en plant. En als ik terugkom ( wat niet vaak gebeurd) dan heb ik vele verhalen, voor diegene die het horen wil.

***** ***** ***** ***** ****** ****** ****** ****** ****** ******

Ben net terug van een soort feestje/ etentje op het boerenland. Jonge mensen die een inmens stuk land bezitten. Graag met en bij elkaar verkeren en nieuwe, innovatieve ideeen drinken als de wijn die op tafel staat. Hun ouders hebben arm geleefd en zijn rijk gestorven en zij hebben geerfd. En daar staan ze..geheel klaar om te genieten van hun bezit. En ik denk...tja..het bezit moet wel onderhouden..maar aan deze gedachte heeft nog nooit iemand ( in Ecuador) een gedachte gewijd.

Ik ben, zoals weinigen in onze wereld..iemand die graag de boel onderhoudt. Heb altijd in oude panden geleefd en ze weer gerestaureerd. Daar is geen verandering in gekomen. Iedere boerenhut wil ik een nieuw verfje geven..wil ik weer laten lachen. Zou vrijheid nou zijn... Los zijn van opvoedingspatronen? Los zijn van socialisatie? Los zijn.....van wat mensen van u en mij denken? Mijn vrijheid is altijd geweest...( nee niet morgen in Afrika kunnen zitten) maar

liefde.

deze had ik nooit eerder gehoord en ik ging voetje voor voetje dichterbij.

Zou vrijheid kunnen zijn...dat alles zou kunnen zijn...zomaar zijn? Zou vrijheid kunnen zijn dat ik alles zo maar zou kunnen omarmen...ongeacht wat de ander voor mij had bedacht. Zou vrijheid kunnen zijn dat ik mij kan verheugen...telkens weer in de ander.

Zou vrijheid kunnen zijn dat de ander zich telkens weer kan verheugen in mij? Zou deze liefde voor alles wat is niet de hoogste vorm van vrijheid kunnen inhouden.

oke, we willen vasthouden aan wat we hebben, maar is dat niet eigenlijk de grootste beperking. Ja natuurlijk je moet sterk zijn...je moet misschien wel rimpels hebben en misschien moet je wel een verhaal hebben.

Poort

BESLOTEN OM GEK TE ZIJN

Ik ben niet meer te helpen- heb dan ook eindelijk besloten om definitief gek te zijn.

Da´s een heerlijk gevoel en pleit me dan ook per direkt vrij van allerlei onzin. Onzin als regels en wetten die we met elkaar bedacht hebben om bijvoorbeeld een huis te construeren. Ik voel me vrij van deze regels en natuurlijk ben ik geen architekt maar ik heb opgezocht hoe anderen...die het wel schijnen te weten..nieuwe dingen hebben geconstrueerd. Er is een hele groeiende beweging van mensen, vooral 40tigers.....( we moeten het nog niet echt van de hele jonge mensen hebben) die gewoon experimenterend hun ontwerpen hebben neergezet. prachtige, idiote ontwerpen van altijd natuurlijke materialen. Allemaal passen ze prachtig in het ecuadoriaanse landschap. En in plaats van de Wilgen hebben we hier de buigzame Caña. Dat is een soort Bamboe. Er zijn behoorlijk wat voorbeelden te vinden op internet. Kijk eens op rivendellvillage en klik op huisvesting. Daar zie je veel voorbeelden.

Omdat ik plotseling, midden in de drukte van de aanstaande snoei van de Stevia plantjes, een nieuw boekje begonnen ben...over wat er gaat gebeuren van 2012-2015 en daarna....ben ik inderdaad gek genoeg om in te zien en te weten....dat bovenstaande fotoos dus gewoon kunnen. Maar dat er ook een enorme technologie en prachtige, moderne ontwerpen op ons wachten.

Kijk eens op Zeitgeistmovement en meld je dan ook aan....

en kijk eens op Venusproject en meld je daar ook aan.

Mijn steeds gekker wordende hoofd...laat alle ideeen open. Hier is eindelijk de regentijd begonnen. veel boeren hebben de oogst van de mais gewoon weg kunnen gooien vanwege het gebrek aan water. Ik heb elke dag water gegeven, maar dat kan niet iedereen. Nu heeft het al 2 nachten geregend en de temperatuur is heerlijk. Iets kouder en daar ben ik dol op. Ben tenslotte van de koude grond. De stekken die ik had uitgezet in de volle grond....staan stevig...maar ook het onkruid groeit nu als een dolle hond. De paprikaas en de bilogische aardappels zijn heerlijk en ook de wilde spinazie groeit als onkruid. Het moet allemaal een beetje geordend worden. Dus tijd om aan de slag te gaan.

werkzaamheden aan de kabel

Zoals iedereen heeft kunnen merken, ben ik plotseling gestopt met de publicatie van het boek. Reden is dat ik de Nederlandse vertaling niet meer kon vinden op mijn pc. Heb het dus alleen in het spaans! En dat betekent weer opnieuw vertalen. Dus dat duurt even. het komt allemaal goed hoor.

en dan nog iets belangrijks. Wegens werkzaamheden aan de kabels hier in Ecuador...we gaan eindelijk nieuw soort kabels krijgen...die heel wat sneller zullen zijn ben ik waarschijnlijk zo´n 3 maanden niet op mijn oude mailadres te bereiken!

Wel op: nomadevrouw@hotmail.es

TIJD VOOR AKTIE

ADOPTEER EEN STUK LAND IN ECUADOR
Midden op de evenaar: o-o-o, heb ik een stuk land gevonden wat geschikt zou zijn voor vele doeleinden. Maar beter is het om te zeggen- een stuk land van 40 hect. Wat behouden moet worden voor de wereld omdat het van grote ecologische waarde is. Mitad del Mundo is snel aan het uitbreiden. Veel mensen die de stad willen ontlopen wijken uit naar Mitad del Mundo en het is om te huilen als je ziet dat men weer dezelfde betonnen appartementen opbouwt. Bij Nanegalito ( 1200mtr hoog) heb ik een nog geheel onaangetast gebied gevonden: 16 hectare geheel onaangetast bos met wel 60 verschillende orchideeen en 34 hectare licht glooiend en soms helemaal vlak land met een natuurlijke vijver van 50 bij 20 meter. Dit gebied heeft (gek genoeg) een sub-tropisch klimaat en dat terwijl het op slechts 1 uur van Quito ligt!!! Het is er altijd 24 graden en ietwat vochtig. Een stok in de grond krijgt al snel wortels. De eigenaar heeft 8 jaar geleden zijn goede baan bij de marine opgezegd om zich geheel aan dit stuk land te wijden. Dat kun je zien. Hij heeft paden aangelegd en bomen gekapt om ruimte te maken en heeft weer water naar de natuurlijke vijver gebracht, zodat het een drinkplaats is voor vele kleine en grotere dieren. Hem ontbreekt echter het geld om het ook inderdaad efficient te gaan ontwikkelen. Hij wil het nu verkopen en ik wil u daarom een voorstel doen voordat een of andere projectontwikkelaar er beton op gaat zetten. Adopteer een hectare of een halve hectare van dit prachtige land.


Per hectare kost het land 12.000 dollar en dat is zo´n 9000 euro. Een halve hectare kost 5000 euro. Het plan is om dit land te behouden en daarop een spiritueel dorp te bouwen. Dat wil zeggen dat u daarop zelf uw huis kunt bouwen, maar ook kunt u dat aan ons overlaten en dan bouwen wij en verhuren het aan toeristen. De inkomsten komen dan natuurlijk aan u ten goede. Van het huis wat er al staat...geheel van hout...willen wij een klein hotel maken..geschikt voor groepen en studenten die de biodiversiteit willen onderzoeken. Daarnaast willen we alleen aan biologische landbouw doen- een van de mogelijkheden zou zijn- het verbouwen van Stevia...z

Een club maken.
We kunnen in Nederland een Stichting maken...en deze stichting kan worden beheerd door mensen uit de groep. Wij- als inwoners van Ecuador maken elke 3 maanden een digitale nieuwsbrief. Het is wel zeker dat de Stichting winst kan gaan maken- we kunnen met z´n allen bedenken wat we met deze winst doen.....misschien nieuwe stukken land kopen met het oogpunt dit te conserveren.

U wordt dus aandeelhouder van een project ter conservatie en behoud van – de longen van de wereld—Ecuador. Daarnaast deelt u mee in de winst van het gehele project.
U kunt mij bereiken voor verdere vragen en meer fotoos op: jpoorter@andinanet.net
Conocoto
Ecuador

De ontwikkeling en de uitputting van het mannelijk bewustzijn.

De ontwikkeling en de uitputting van het mannelijk bewustzijn, de linkerhersenhelft, de ratio.
Laat ik eerst eens beginnen met een groot misverstand uit de weg te ruimen. Dat misverstand is dat mannen een mannelijk bewustzijn hebben, het woord hebben en met een prominente linkerhersenhelft geboren zijn; vervolgens dat vrouwen een vrouwelijk bewustzijn hebben en met een prominente rechterhersenhelft geboreren zijn.

Bovenstaande is dus gewoon onzin! Als samenleving hebben we het gebruik van de linkerhersenhelft, de ratio en het mannelijk bewustzijn overgewaardeerd ten opzichte van het vrouwelijk bewustzijn. Mannen en vrouwen hebben een linker-en een rechterhersenhelft. Mannen hebben door zich met een mannelijke God de vader te identificeren, de macht naar zich toe getrokken en vrouwen hebben daaraan meegewerkt. Vrouwen hebben dus meegewerkt om mannen een vals ego of een valse identiteit te geven.

The creative mind is a sacred gift and the rational mind het faithful servant, we have created a humanity that honors the servant and has forgotten about the gift. Einstein.

Het mannelijke bewustzijn is vele, vele eeuwen lang geassocieerd met de man. Zoals eerder gezegd, eigenlijk onzin want beide sexen hebben een vrouwelijk- en een mannelijk bewustzijn.

Religies.
In de hystorie tot het begin van het Cristendom waren beide sexen, vrouw en man, even belangrijk en werden gelijkelijk gewaardeerd. Met de komst van het Christendom; een mannelijke Jezusfiguur, een god de vader, een mannelijke Boedha en een mannelijke Allah, heeft de mensheid, het goddelijke geassocieerd met de man. Door die overwaardering van het mannelijke heeft de linkerhersenhelft een égo´ gecreeerd. Als je als jongetje opgroeit in een wereld waarin het mannelijke, mannen alles macht in handen heeft, dan moet je je als vanzelf ´groots´ gaan voelen. In ieder geval heel anders gaan voelen dan het meisje. Als je dan nog met een aureool van belangrijkheid wordt omgeven, dan wordt het wel erg moeilijk om je macht niet te misbruiken.

Wanneer de linkerhersenhelft, de ratio, het ego, niet in balans worden gebracht met het vrouwelijk bewustzijn, dan maken we er een zooitje van. Het ego kan namelijk niet overleven indien het in kontakt wordt gebracht met het vrouwelijk bewustzijn, de intuitie, het gevoel.

Het ego
Het ego lijkt zich bijzonder goed te voelen in de nabijheid van het mannelijk bewustzijn. Dat is ook logisch; de wet, de regel, de autoriteit, zo hoort het en zo gaan we het doen, en als je het niet zo doet als ik dan zorg ik ervoor dat je een kopje kleiner wordt. Het ego voert oorlog en wil op de eerste plaats. Het ego wil ook altijd graag dicht bij hen die op de eerste plaats zitten zijn. De macht van de een kan dan makkelijk op de ander afstralen. Ooit wel eens afgevraagd waarom mannen zo verschrikkelijk loyaal kunnen zijn? Een voor allen, allen voor een! Het ego wil meer, steeds meer. Het ego is een leeg ding en heeft daarom de behoefte zich op te vullen met van alles. Dat is natuurlijk de reden waarom we in het Westen maar blijven eten en steeds dikker worden. Het ego is een machtig ding en heeft een credo: gebruik je macht altijd om de macht van de ander kleiner te maken. Het ego heeft dan ook voor de minachting van het vrouwelijke gezorgd.

Geen weldenkend mens zou namelijk overwegen om de ene helft van zijn/haar brein te minachten. Het bewust niet gebruiken van al je capaciteiten zou dan namelijk het uitsterven van het ras betekenen, en wie zou dat nu willen... welnu het .... ego. Het ego kan namelijk niet denken, het is een leeg ding en wenst louter opgevuld. Zoals we kunnen zien in de geschiedenis, heeft het ego zich in zo´n snel tempo volgevreten dat het aan overdaad stikt of uit elkaar klapt.

Het ego voelt steeds de noodzaak zich te onderscheiden, het wil fragmenteren en duaal zijn. Het ik en het jij zijn altijd onderscheiden. Het mannelijk bewustzijn moest de voorwaarden scheppen waardoor het ego zich kon onderscheidene en steeds weer het gevecht moest aangaan omdat te beschermen wat het ´zogenaamd´heeft.


Welke voorwaarden hebben wij met ons mannelijk bewustzijn geschapen om het ego de kans te geven steeds meer en meer te willen, en dus te bestaan. We hebben regels en wetten gemaakt, die uiteindelijk geresulteerd hebben in een wereldwijde, volledig nutteloze bureaucratie. Wetten en regels die in geen enkel opzicht meer dienen, maar alleen maar kosten.Mensen die de hele dag bezig zijn met volledig nutteloze dingen, moeten of agressief worden of volledig afgestompt. Om nog maar te zwijgen van de eindeloze wachttijden die vooral in de Derde wereld landen, vrij actueel zijn.

Gebrek aan voeding
In de westersche economien sterven mensen door gebrek aan mogelijkheden en verveeldheid, ziekte en ellende ( voeding). In de latijns amerikaanse landen en de derde wereld landen sterven mensen door gebrek aan voeding.

Geld genoeg – maar de wetgeving is zo gesloten dat we met z´n allen geen kant meer opkunnen. Inmiddels resulteert dit, in de westersche economien, in een absolute verveeldheid en aphatie. Vrije tijd is verdeeld in televisie kijken en dan de meest stomme programma´s die er bestaan en videogames voor onze kinderen. Dan kunnen ze tenminste in een virtuele wereld met hun ego´tjes spelen. En inmiddels zijn ook in deze virtuele werelden de ziekten binnengetreden: virussen noemen we ze.

Dit hele systeem van wet op wet en papiertje op papiertje schept de voorwaarden voor het ego om zich te onderscheiden. Fraude en omkoping en de omzeiling van de wet zien we in de hele wereld op grote schaal. In het westen noemen we het fraude en in de latijns amerikaanse landen noemen we het corruptie.

Een glorieus moment....

Dan wil ik wat eten. Ik maak een kleine maar glorieuze maaltijd van gamba´s en een goed glas wijn. Ook mijn proeven lijkt anders en veel intenser ik proost met het Goddelijke en geniet eindeloos. Ik ben inmiddels in de avond beland en de lichten op de berg zijn duidelijker. Quito op zijn mooist en ik midden op de evenaar. Op een nieuw stuk muziek begin ik te dansen en op het einde van de avond heb ik in deze setting, waarin woorden vrijwel teveel zijn en elk moment ook weer een scheiding van dingen zouden kunnen aangeven, een ballet geschreven. Ik zie daarin mijn studenten dansen. De choreochrafie heet: Androgyne.

Ik voel mij man noch vrouw of beiden. Er is zoveel schoonheid en zoveel liefde dat ik er maar niet toe kom om naar bed te gaan. Dit hele intense gevoel duurt 5 dagen. 5 dagen van intense blijheid en intens gelukkig voelen. En dan zwakt het langzaam af.

Ohh waarom kan het niet blijven, waarom kan het niet nog even zo intens aanhouden. En ik moet toegvene dat ook dit afgezwakte gevoel, heel bijzonder en heel gelukkig voelt. Ik maak even mijn rare danspasje..

De vraag..

Waar identificeren zich tegenwoordig de mensen en vooral de jeugd mee? Natuurlijk zullen we de Goeroes van dit moment en van tijden geleden noemen. Het schijnt dat de jeugd overal ter wereld, Nelson Mandela en I had a dream van... zich herinnert, verder is de Jezusfiguur nog altijd zeer in trek. De Dalai lama, Deepack Chopra, E.Tolle en Krishnamurti. Een verdwaalde ziel zal waarschijnlijk Theresa van Calcutta noemen en Maria. Verder komen we niet. Mijn vraag aan mijn studenten zou dan zijn:
Wat zou er gebeuren als jezus of God een vrouw zou zijn?

Sommige studenten zouden in de lach schieten en anderen zouden misschien aarzelend bijvallen in de lach.



De belofte
Jij bent de belofte, ik ben de belofte, wij allen zijn de belofte van het al-een voelen. Waarin we geen afwijzing of goedkeuring nodig hebben. De belofte is dat de mensheid, wij mensen tot grootse dingen in staat zijn. Veel meer dan dat we tot nu toe met ons ego hebben kunnen ervaren. De belofte , dat we elke gedachte kunnen manifesteren, mits die niet verbonden is met ons ego. Dat we alles kunnen verlangen en manifesteren, zolang we het niet nodig hebben om ons ego te voeden. De belofte, dat verlichting niet slechts voor een paar mensen bestaat, maar voor jou en mij en voor ons allen.De belofte, dat we elke ziekte kunnen genezen met onze gedachten. De belofte dat er geen – ander- bestaat. Dat sexualiteit zal zijn om van te genieten, gewoon omdat we zulke prachtige lijven hebben. Dat sexualiteit een ontdekkingsreis zal zijn, met elkaar.

De belofte van liefde, liefde die nooit gefragmenteerd kan zijn. Einstein zei het al en ik ervaar dit al een hele tijd: de liefde die we nu bewaren voor een paar mensen in onze persoonlijke omgeving is vrijwel puur een vorm van egoliefde. Mannen beschermen en vrouwen worden beschermd. En in deze vicieuze cirkel worden we aangezet om liefde te fragmenteren. Ik weet zelfs niet of we ons straks, wanneer de karma´s zijn verwerkt, we ons nog aangetrokken zullen voelen door die ene speciale.

De belofte van een paar simpele spirituele regels , die ons in harmonie met elkaar laten leven, zodat we tijd hebben om ons aan de ontwikkeling van de rechterhersenhelft te wijden.

Plezier is het sleutelwoord. Bewegen in de stroming, nieuwe stromingen ingaan, verder nog verder, want we zijn hier op aarde om te manifesteren! De belofte, manifesteer je ziel. Loop duidelijk in je eigen pad en neem daarvoor de volle verantwoordelijkheid. Hoe gaat ons onderwijs eruit zien, als we deze dingen belangrijk gaan vinden. Hoe gaan we met onze kinderen om, als we gaan luisteren naar wat ze ons te zeggen hebben? Als we onze kinderen slechts kale informatie geven, zodat ze ten alle tijde zelf kunnen kiezen. Hoe zou het zijn voor jou, als je kind de door jou opgelegde informatie niet meer wil pruimen en er letterlijk misselijk van wordt.

Aandacht, gewoon pure aandacht. We hoeven niet meer te wantrouwen, we hoeven geen rollen meer te spelen, geen maskers meer te dragen. Ook hoeven we dan niet meer bang te zijn voor de energie van de ander. Een schoon aura kan alles transformeren en absorberen.
Je leeft met al je zintuigen op volle toeren, en voelt de ´sprankels´, zoals ik ze zo vaak voel, en beweegt erin mee. Dat komt nu heel vreemd over op een ander.. ze lijkt wel zot dat mens.... ze loopt maar te springen.

Ja en ook dat is de belofte, we zullen een beetje gek zijn. Alles waar we nu woorden voor hebben, zullen we zijn. Abnormaal, gek, gestoord, borderline, manisch depressief en we zullen het niet meer ánders´noemen, maar we zullen het als -van ons- weten.

We gaan scherp zien en bewegen mee in het moment, we worden creatief. We gaan bewegen in de stroming en richten ons buiten gebaande paden en zie plotseling opent die andere mogelijkheid zich: creativiteit,beweging, stroming, liefde.
En dan zullen we zien dat er tegelijkerytijd het moment aanbreekt dat we ons gaan verheugen in de ander. Het ultime concept van de belofte.
Je verheugen in de ander, niet omdat die hulp nodig heeft of minder krachtig is, maar gelijk is aan jou en omdat die ander je ziel aanzet tot verwerkelijking.

We zullen nieuwe beelden gaan creeren en nieuwe concepten gaan ontwikkelen, niet om ze vast te houden maar om er mee te spelen en te bewegen. We zullen eindelijk gaan voelen wat het betekent om Goddelijk te zijn.